< VORIG ARTIKEL
TERUG NAAR OVERZICHT

Niet mee bemoeien!

Vandaag ben ik voor het eerst sinds een aantal weken weer bij I. Ze is 8 jaar en afgelopen oktober maak ik met haar en haar ouders kennis vanwege haar bovenmatige angst. Angst voor vuurwerk, angst aanvallen s’nachts en vooral ook heel veel angst voor honden. In een aantal sessies zie ik I van een nieuwsgierig meisje met argwaan veranderen in een leergierig en dapper kind. Haar eerste 2 ontmoetingen met Famke verlopen dan ook zonder problemen. In verband met de corona maatregelen kunnen we elkaar even niet meer ontmoeten, tot vandaag!

Gevoelens en gedachtes bij de start

Een oefening die ik vaak doen na een vakantie periode of zoals nu is “schalen”. Deze oefening geeft mij als coach zicht op over hoe het kind zijn eigen ontwikkeling ervaart en ziet. Ik vraag ze met stoepkrijt een cirkel te tekenen die staat voor de start van traject. Vervolgens vraag ik ze een cirkel te tekenen op een plek waarvan zij vinden dat het einde is. Nadat I dit heeft gedaan vraag ik haar in de cirkel te gaan staan en in gedachten terug te gaan naar het moment van onze kennismaking. Ik pak een stapel plaatjes en vraag haar er een uit te kiezen die uitbeeld hoe zij zich voelde op dit moment. Ze kiest een plaatje met 2 rennende honden waar de tekst onder staat “ Niet mee bemoeien!”. Toen we startte had ze hier nog geen woorden voor en uitte zich dit in argwaan. Nu is ze in staat helder uit te leggen dat ze het niet fijn vond dat iedereen zich met haar angst bemoeide. Als je angstig bent is het deel van de hersenen waar je woordenschat zich bevindt niet toegankelijk. Zodra de angst zakt komen de woorden weer terug.

Gevoelens en gedachtes aan het eind

De volgende stap in de oefening is een plaatje te zoeken hoe het eruit moet zien aan het einde van het traject. I kiest een plaatje van een jonge en een oudere hond die dicht tegen elkaar aan liggen met de tekst erbij “samen”. Haar gevoel hierbij is dat ze dan nog minder bang is dan dat ze nu al is. En dat ze dan denkt “het maakt me niks uit!” als ze hond tegen komt. Ik toets bij haar door te vragen klopt het als ik zeg dat het misschien ook voelt alsof je dan minder hoeft op te letten. Na dat ze mijn woorden zorgvuldig geproefd heeft knikt ze instemmend.

Gevoelens en gedachtes in het hier en nu

Ik vraag haar een plaatje uit te zoeken bij hoe ze zich nu voelt. Ze kiest er een van een Berner Sennenhund met zachte vrolijke blik die tevreden ligt te wachten. Ze voelt zich blij omdat ze minder angst voelt. De angst werkt niet verlammend. Ze voelt nu meer een golfbeweging en dat is fijner omdat ze weet dat het gevoel ook weer minder wordt.

Met dit plaatje in haar hand vraag ik haar van het start punt richting het eind punt te lopen. Ik geeft haar de opdracht te stoppen op het punt waarvan zij voelt hier sta ik nu. Een stap na het midden stopt ze, tevreden kijkt ze op en zegt ze met overtuiging hier is het. Ik vraag haar even van een afstand naar de drie cirkels te kijken en te vertellen wat ze ziet. Op mijn beurt vertel ik haar hoe trots ik op haar ben dat ze al zo’n lange weg heeft afgelegd. Ik vraag haar wat nog kan helpen om van huidige situatie naar het einde te komen. Kinderen weten vaak heel goed wat ze nog nodig hebben. Zo ook I, zonder na te denken zegt ze oefenen met Famke!

Wil je meer weten over hoe ik werk? Neem contact op.